นกน้อย
รู้สึกตัวเองเหมือนนกในกรงจังไปไหนไม่ได้ บินวนๆไปๆมาๆ พอเหนื่อยก็พัก
พอมีแรงก็บินๆวนๆไปๆมาๆอีก พอเหนื่อยก็พักอีก
รู้สึกตัวเองเหมือนนก ไฮเปอร์แอคทีฟในกรงจัง
ถ้าเราเป็นนกธรรมดาๆ รอคนมาให้อาหารก็ไม่ต้องทุลนทุรายออกไปข้างนอกก็จบเน้อะ
แต่ถ้าบินออกไปไหนแล้วจะบินไปไหนดีหละ
บินไปรอบโลก สักสามสิบรอบ
เจอนกหน้าตาดีตัวโน้นทีตัวนี้ที
แล้ว
บินต่อไปเรื่อยๆๆ
บินเก็บชั่วโมงบินไป
ว่าแต่เก็บชั่วโมงบินไปเยอะๆเเล้วยังเอ่าไปทำอะไรอะ
บินเร็วขึ้น บินเฉียงๆได้หลายท่าหรือก็คงใช่
แล้วไงต่อ
บินต่อไปเรื่อยๆมั้ง
ว่าแต่บินไปถึงไหนเนี่ย
รอบโลกเพิ่มอีกสักสามสิบรอบดีไหม
แล้วหลังจากนั้นอะ
เออนั่นสิ
ไม่รู้
แต่ที่แน่ๆรู้อย่างเดียวว่าชีวิตที่มันขาดศรัทธานี่มันเป็นแบบนี้เอง
ปล. อยากเขียนเก็บบันทึกไว้เพราะว่ามันเป็นวันที่ เศร้าที่สุดในรอบ ๓๕ ปี
ไม่เห็นอัพซะนานเลยยยย ยินดีต้อนรับกลับมาจ้า
บินไปดูหนุ่มๆให้กระชุ่มกระชวยหัวใจดีมั๊ยคะ ^O^
กรี๊ดดๆ ดีใจที่สุดพี่เคทกลับมาแล้ว
^___________________^
เม้นท์ก่อนเดี๋ยวไปอ่านแล้วมาใหม่
บินไปตามที่ใจฝันก้อแล้วกันค่ะ
ปิ๊กกี้
เห็นด้วยกะความเห็นบนค่ะ
บินไปตามใจฝัน
เหนื่อยก็พักแปปนึงนะคะ
^
^
จริงแท้ที่สุดค่ะพี่น้องเคท ขอต้อนรับกลับบ้านไดอีสค่ะ
เหนื่อยนักก็มาพักใจก่อนแล้วค่อยบินชมโฉมหนุ่มหล่อล่ำต่ออีกสักรอบสองรอบ ก่อนกลับไปหาสิ่งที่อยากจะศรัทธาอีกครั้ง
^^ ขอเป็นกำลังใจค่ะให้คุณพี่อีกคนค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ
เหนื่อยก็พักนะคะ
ชีวิตยังไม่สิ้น ก็ต้องดิ้นกันไปครับ
ยังงัยก็สู้ๆ นะคะ
เป็นกำลังใจให้เสมอ จ๊ะ ^^
แต่เนื้อหาในได กลับกลายเป็นบันทึกวันที่เศร้าที่สุดแบบนี้ เลยไม่ค่อยยินดีด้วยเท่าไหร่
เป็นกำลังใจให้พี่เคทนะคะ จะดีที่สุด หรือแย่ที่สุด มันก็ต้องผ่านไปอยู่ดี รอวันใหม่นะคะ สู้ๆๆ
....
พี่คะ ...
วันนี้ของเดือนก่อน
กับวันนี้ ตัวแปรแทบจะไม่ต่างกัน
แต่หนูมีความรู้สึกต่างกันมาก
สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปคือความคิด
วันนี้มีปัญหาที่ทำงานเหมือนกันค่ะ
หนักหนาสาหัญพอสมควร
เป็นกำลังใจให้นะคะ
ยังไงเป็นกำัลังใจให้นะคะ ให้พี่เคทกลับมาหัวเราะได้สดใจเหมือนเดิม
ปล. ตอนนี้หนุ่ยอยู่ไทย เดี๋ยวกินอาหารเผื่อนะคะ
เหนื่อยยังไง ก้อพักก่อนนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะพี่
อย่าเศร้าไปเลยเนอะ ชีวิตคนเรามีขึ้นมีลง
เอาใจช่วยนะคะ :)
ปล. ดีใจนะค่ะที่กลับมาอัพไดอีก :)
ว่าแต่ เจ่เป็นไรอ่ะ?? อย่าเศร้านานนะ น้องเป็นห่วง
เคยอยากเป็นนกบินหนีปัญหา ถ้าทำได้ทำไปละ ได้แต่ขับรถหนีมาตั้งหลักแล้วกลับไปสู้ปัญหาใหม่
^^ เอาใจช่วยนะเจ่
เดี๋ยวปลายเดือนกันยาจะไปหาที่เบอร์ลิน
จุ๊บๆจิ๊บๆ
ยังจำกันได้หรือเปล่า
กลับมาเขียนไดอารี่บ่อยๆนะคะพี่เคท
เป็นกำลังใจให้นะคะ
คิดถึงนะคะ
^_^
คิดถึงมากกกกกกกกกกกก....
อย่าเศร้าไปเลยนะคะ
"Life will be better"
มันคือชีวิต นะคะ
ยังไงเราก็ต้องบินต่อค่ะ
แม้จะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่ก็พร้อมเสมอที่จะเป็นกำลังใจให้นะคะ
สู้ๆค่ะ
มากอดค้าบ
แฮ่ ... ^-^
จำแอมได้ไม๊คะ
ตอนนี้แอมกลับมาอยู่ไทย (ว่าไปก็นานแล้วหล่ะ ปีกว่าแล้ว 555+)
พี่เคทคะช่วยแอด msn แอมหน่อยนะคะ talkative_amp@hotmail.com
ไว้เมาท์กันๆ
เล่น Facebook ไม๊คะ เด๋วแอดไปคุยกานๆ
อิอิ
คิดถึงจังเลย
ปล หวังว่ายังคงเข้ามาดู di นะคะเนี่ย
555+